در معرفت خداوند بكوشيد تا او خود را به شما نشان دهند.

برگرفته از كتاب جريان هدايت الهي – استاد ايليا رام الله (پيمان فتاحي)

"باغبان"

خداوند در وجود انسان دانه ای کاشت. دانه ای که همه ی اسرار خلقت دران نهفته شده و قدرت و نور خداوند  درآن پنهان است. خداوند متعال ، روح پاک خود را در وجود انسان نهاد. روح خداوند همان دانه است. روح خدا از او  جدا نیست. مانند نور خورشید که از خورشید جدا نیست...

امانتی بود که خداوند به کوه و و جنگل و دریا  ، بر زمین و آسمان عرضه داشت و آنها از عظمت این امانت الهی به لرزه و  وحشت افتادند  و توان پذیرش آن را در خود ندیدند و لاجرم آن را نپذیرفتند. این انسان بود که امانت بزرگ خداوند را پذیرفت و خواهان دریافت آن شد ...

خداوند ، روح خود را در انسان دمید و قلب خود را در انسان نهاد . وجود انسان مانند زمینی است که خداوند ، روح و نور خود را در آن کاشته.

اما این زمین ، این ذهن و دل ، این جان ، حاصلخیزی خود را از دست داده . دانه ای در آن نمی روید. زمین وجود ، پر از علف های هرز ترس ها و تردیدهاست. پر از سنگ های مقاومت و شرطی شدگی است. این زمین ، نامساعد است ، دیگر دانه ای در آن نمی روید. آنقدر آب به آن نرسیده  که مرده یا حداقل نیمه جان است. به کویری مبدل شده ، دانه ای که در زمین است ، دارد می میرد ( هرچند روح خداوند جاودانه است و مرگ در آن راهی ندارد ) یا حداقل برای ما مرده محسوب می شود ...

دانه باید شکوفا شود تا ماموریت الهی انسان به انجام برسد . اگر دانه شکوفا شود ،  او در انسان ظهور کرده و وصل به خداوند تحقق یافته است .

اما بدابه حال ما اگر نگذاریم که دانه شکوفا شود . در این صورت ، عذاب الهی و لعنت خداوند ، زندگی ما را برای همیشه احاطه خواهد کرد . وای به حال ما اگر این امانت بزرگ را ، قلب خداوند را به او بازنگردانیم  و یا در حالی که بیمار یا مرده است آن را باز پس دهیم .  این عزیزترین ها نزد خداوند قادر و قهار است.  اگر این امانت عزیز و دوست داشتنی خداوند را شکوفا شده به او باز گردانیم ، او را بسیار شاد کرده این ، او نیز شادی و سرور بی حد خود را به ما هدیه می دهد ، و اگر در نگهداری این امانت بزرگ نکوشیم ، عذاب و سختی از زمین و آسمان ما را احاطه خواهند کرد تا نتیجه ی پیمان شکنی و خیانت در امانت الهی را به ما نشان دهند ...

اینجا چه خبر است ؟  ساده است ،  دانه هایی در زمینی نامساعد کاشته شده ، زمینی فاسد و خراب ( جسم ، ذهن و قلب ما )  نه آبی ، نه نور و گرمایی ، نه تغذیه ای ...

اما باغبانی مهربان ، معلم الهی ، از راه می رسد. باغبان ، علف های هرز ، سنگ ها ، حشرات و کرم های مضر  را از زمین جدا می کند ، به زمین آب می دهد ، نور می رساند ، خاک را  تقویت می کند و به این ترتیب دانه شکوفا می شود  ، بعد از جوانه زدن ، باغبان باز هم این نهال را پرورش می دهد و نگهداری می کند تا روزی که نهال کاملا بارور شود و به ثمر برسد ...

باغبان ، همان استاد است که بوسیله ی تعالیم الهی ، زمین نامساعد وحود ما را حاصلخیز و مستعد می کند ، بوسیله ی انتقال جریان آگاهی و بیداری ، این زمین را زنده می کند ، او طبیعت الهی را در وجود ما شکوفا  کرده و موانع ظهور عشق و خداوند را در ما از میان بر می دارد ...

رستگاری و خوشبختی ، تنها زمانی حاصل می شود که دانه شکوفا شود . خداوند در این دانه پنهان است . دنیایی بی حد و مرز در این دانه پنهان است  ، بهشت حقیقی در دل این دانه نهفته شده . پس در شکوفایی ان بکوشید. سحت بکوشید. بسیار بکوشید...

استاد پیمان فتاحی ( استاد فتاح )